ازمحرومان و افراد آسیب پذیر غافل نشیم

 

داستایقسکی جایی میگفت:"اونقدر حرف میزنی که فرصت عمل پیدا نمیکنی!

عزیزان من یادتون باشه حرف زدن و نوشتن های ما اینجا باعث نشود که از کارهای مهم غافل

شویم.

یکی از این کارها که آثار بسیار مثبتی بر بالا بردن روحیه نشاط و شادی و نیز رشد کیفیت

 زندگی ما دارد رسیدگی به افراد معلول و محروم از مهر و محبت و .....عشق ورزی به

آدمهای آسیب پذیر مانند کودکان عقب مانده و بیماران روانی و نیز اونهایی که در جاهایی مانند

سرای سالمندان زندگی میکند میباشد.

کمترین کاری که ما میتوانیم کنیم سر زدن به اونها و احوال پرسی و کمی صحبت کردن با

اونهاست.

یکی از کارهای من  علاوه بر فعالیت های آموزشی  و مشاوره در زمینه  سالمندان که بعد از

بازنشستگی ام  هنوز ادامه دارد رفتن و ملاقات این گونه افراد است.گاهی به خانه هایشان

میرم و بعضی موقع چند نفری میشویم و به این مراکز میرویم و در حد توانمان درد دلهایشان

را گوش میدهیم.

این کار ها از اون اعمالی است که  نباید مخفی شان کنید و اگر انجام دادید حتما با بوق و کرنا

هم بگویید .البته نه از راه خودپسندی و تحقیر دیگران و یا ترحم و نظایر آن که ارزش اون را

ضایع میکند.

آنچه در این کارها مهم است مخفی بماند راز داری از هویت طرف مقابل و اونچه که به عنوان

 راز به شما میگوید  و یا شما استنباط میکنید که نباید دیگری بداند می باشد.

  اعتقاد دارم درویش مآبی و مخفی کردن کار مثبت به این بهانه که "افتادگی آموز اگر طالب

علمی"در این مورد دیگر مصداق ندارد.گفتن چاکرم و نوکرم و مخلصم را کنار بگذارید.این

 شعار ها اعتماد به نفس را از ما میگیرد و ما را به بیراهه میبرد. 

با صدای بلند بگویید" من" همه روزه حد اقل سه کار مثبت انجام میدهم و یکی از اونها را با

افتخار به فرزندان و دوستان سایر نزدیکان  بگویید.

اینکه دیگران بدانند شما هم به ملاقات افراد نیازمند میروید و در حد خود به اونها رسیدگی

میکنید نوعی " امر به معروف" وتشویق خود و دیگران به اشاعه اینگونه رفتارها  است که

گاهی ما اون را درست اجرا نمیکنیم و حتی عده ای از ما در اینمورد  کج فهمی دارند.

عکس زیر یکی از بیمارستانهای روانی  است که من گاهی به اونجا میروم  و نشان میدهد که

 بیماران  با شرکت در کلاس موسیقی درمانی سعی در تخلیه هیجانات  خود میکنند.

در این تصویر  همزمان نوازنده ارگ  آهنگی را مینوازد و بیماران نیز  همه با هم  سرود ی را

می خوانند که بسیار پر شکوه است .مخصوصا که اونها آخرین حد فریادشان را به رخ تو

میکشند تا بگویند:

"میخواهم زنده بمانم و هنوز هم توانا هستم" .با شکوه است .نیست؟!

 

 من عکس را برای حفظ هویت افراد از پشت سرشان گرفتم.