میدونید چرا بچه ها اینقدر دوست داشتنی به نظر می رسند! به خاطر اینه که هیچ وقت سعی نمی کنن نقش بازی کن .از قدیم گفتن حرف راست را از بچه بشنو.

بچه هنوز خط خطی نشدن و در کوچه وپس کوچه های زندگی بوی دوود ناخالصی نگرفتن. هنوز هم ردپای فرشته ها رو تنشون  و نی نی چشماشون رو که نگاه کنی معصومیتی خواهی دیدوصف ناپذیر.

کاشکی باز هم ما کودکی کنیم. میدونید خیلی حس خوبی به آدم میده یه جور شستشوی ذهنی و احساسی.بچه ها هر چی رو که دوست دارن بهش میرسند.  از ابراز احساسات یا رفتارهایی که فکر می کنن درسته هیچ ابایی ندارن. فراتر از مرزهای باید و نباید ها به بهترین شکل ممکن روزگار سپری می کنند.

 

بیاین یه بار هم که شده این مرزهای بزرگسالی رو در هم شکنیمم.  ماسک تعارف و لبخند مودبانه رو کنار بگذاریم و برای لحظه ای فقط برای لحظه ای خودمون باشیم.

می تونیم وقتی از مسئله ای خوشحالیم شادمانه فریاد بزنیم و یا وقتی ناراحت هستیم به جای اینکه بغض خفه کننده رو تو گلومون قورت بدیم  . بلند بلند گریه کنیم.

اگه هنوز پدر و مادرامون در کنار ما هستند از خدابخواهیم اونها را که برکت خونه هستند از ما نگیرد. هر وقت فرصت پیدا میکنیم  بغلشون کنیم و ببوسیمشون و بهشون بگیم :"چقدر خوشحالم از اینکه تو رو دارم." .

نذاریم بین ما و سینه پر مهر مادر که هنوز عطر بهشت میده فاصله بیفته. از رنگ و بوی بهشتی دور نشیم. احترام و حرمت پدرو مادر را از یاد نبریم.

دنیا رو به خودمون  سخت نگیریم . هر چی سخت تر بگیریم دنیا بر ما سخت تر میگیره. آینده ما در همین لحظه در حال شکل گیری است . قدرلحظه هامون رو بدونیم .

منبع :وب لاگ" من هستم"باکمی ویرایش