اگر پیامتون دیر باز شد مرا ببخشید چونکه  از فردا داریم میریم تهران تا  پسر دوم را هم راهی خارج کنیم .او قصد دارد  تحصیلش را اونجا ادامه بدهد.من و خانم  هم دیگه  دوباره عروس و داماد میشیم و  تنها  ولی شادی ها و  اضطراب هایمان البته از نوعی دیگر و ماه عسلمان با طعم و بویی متفاوت لبخند.

معلوم نیست از اونجا کجا بریم  شاید یک سفر و جایی که طلب کند ما را .اما  هر چه هست چند روری نیستم و البته دلم براتون حتما تنگ میشه و هر جا باشم یاد همه تون هستم. شاد و سلامت باشید.به امید دیدار.