دو نوشته با هم منتشر میشود

...

اگر بتوانم در همین محدوده بظاهر کوچک ( یعنی بشقاب  غذا)درست عمل کنم در اینصورت میتوانم مدعی باشم در اداره یک اتاق , خانه و خانواده  و روابطم با دیگران چگونه ام.بحث مدیریت و اداره زندگی رعایت همین قوانین ساده روز مره  است.

   با یک مشاهده درست  به تعادل بدن و نوع مدیریت و رفتار  خودمان وهر شخص دیگر  در موقع راه رفتن و یا رانندگی و نیز  مواجهه با  وعده غذاییش میتوانیم بسیاری از پنهان های شخصیتی و رفتاری او را پی ببیریم.

  در موضوع مورد بحث میگوییم :هر فرد آگاهانه یا ناخود آگاه هدفی برای زندگی خود داردکه بر مبنای اندیشه اش شکل گرفته و اینرا در مدیریت غذایش حتما پیاده میکند. عده ای  بهترین لذت را در زندگی غذا خوردن می دانند و بعضیها بر عکس فکر میکنند غذا خوردن  فقط وسیله ای برای رسیدن به سایر لذتهاست . عده ای هم هستند که نگاه بسیار بدی به این مقوله دارند و گاهی با خصوصیلت حیوانی پپوند می زنند.

  یک نگاه شایع در اینمورد آنست که  افراد چاق  و  آنهاییکه بدون برنامه همه چیز  میخورند و می آشامند  را دلیل و نشانه شاد بودن و نگاه قشنگ شان به زندگی تفسیر می کنند. 

 در این باره میشود گفت چاقی های اینگونه  اگر ناشی از بیماری و یا مشکل خاص ژنتیکی و خانوادگی نباشد  اتفاقا میتواند نشانه نوعی اضطراب و حتی افسردگی و رویگردانی از زندگی و نوعی افکار پوچ انگاری و نیهیلستی باشد.اغلب تفکرات اپیکوری و  الکی خوشی وبی تفاوتی به دنیا اثرش را در بی توجهی به سلامت  جلوه  می دهد.انگیزه و هدف داشتن در زندگی موجب شادی و توجه به خود و بر عکس آن دلخوری و تلخی و تنبلی میشود. 

  خانمها خوب به یاد دارند برای رفتن به یک مراسم  خاص مانند عروسی گاه از چندین هفته یا حتی چند ماه قبل بفکر  نقشه کشیدن آرایش و نوع لباس و  عطر  و چطور وزن کم کردن  می شوند.

همینطور است برای آقایی که ممکن است مصاحبه کاری و یا برنامه مشابهی  دارد نوع لباس و برخورد و تنظیم هیکل  و حفظ سلامتش  و حتی بوی دهانش بسیار مهم می باشد.

در چنین ایامی چه میشود که توجه بیشتری به مدیریت غذای خود داریم؟

آیا نمیشود  همان نگاه  وانگیزه را  که در روز های خاص زندگی پیدا میکنیم  وحفظ تناسب و توازن سلامت و  هیکلمان اهمیت می یابد را  تداوم بخشیم ؟  آیا مراسمی   به نام زندگی  شکوه و جلوه اش  از اون مراسم یک شبه خیلی مهمتر و جذاب تر نیست؟ .

اینجاست که میگوییم نوع نگاه به زندگی و نحوه  مدیریت در همه جنبه های کوچک و بزرگ زندگی و از جمله  درستی و یا اختلال در غذا خوردنمان نمود می یابد.در نوشته جداگانه ای بعضی از توصیه ها در رابطه با مدیریت درست خوردن را اشاره ای کرده ام ولی بد نیست نکاتی هم در مورد  مدیریت خوردنمان در مراسم گفته شود.

 در  مهمانی ها ی شلوغ که فردیت ها تحت تاثیر محیط ,کمتر مورد توجه هستند گویی همه مراسم اوجش به غذا  ختم میشود.

حتما متوجه شده اید که خطابم چه کسانی هستند.واقعا متاسف میشوی وقتی فرد یا افرادی را می بینید که  ساده ترین آداب عذا خوردن را نمی دانند.یا با دهان باز و صدای بلند غذا میخورندو یا اینکه هول میشوند و  بشقابشان  را پر از غذا های گوناگون کرده  و یا  بدون توجه به نیاز واقعی خود چند با پر و خالی میکند و نهایت چون هر چه تلاش کرده معده بیچاره قادر به تحمل نبوده  کلی از غذا را  ضایع میکنند و یا پس از دستمالی زیاد و مصرف نکرده بر جای می گذارد.  

انگار فراموش میکنند که برای این غذا چه  هزینه هایی خرج شده وچه زحمت ها کشیده شده است.حتی اگر آن را هم در نظر نداریم یادشان میرود که رفتار او  و کارها و حتی میزان غذایی که بر میداردو نحوه خوردن او تا به آخر  تا چه حد بیان شخصیت و نوع طرز فکر او ست.

 در اینگونه موارد فورا به ذهن میاید که این خانم و آقا که نمی توانند  نوع رفتار مناسب و میزان غذای مصرفی مورد نیاز یک وعده خود را در  فضای کوچکی  به اندازه یک بشقاب مدیریت کنند چطور می تواند  خونه و خانواده و اگر مدیر و سر پرست و کارمند جایی  است واحد تحت نظرش را اداره کند؟. 

نتیجه بگیریم: 

 مدیریت بشقاب  چه در بخش خانه و یا در مهمانی و مراسم یعنی مدیریت میزان غذای مصرفی در یک بشقاب  با استفاده از  ابزار مربوطه یا   انگشتان دست  و ...به منظور رفع نیاز بدن و لذت بردن از زندگی با هدف  داشتن عمری طولانی همراه با سلامتی. 

این عمل   زمانی درست و  کامل  اجرایی میشود که :وقتی از خوردن دست میکشیم  با رعایت همه نکاتی که هر کس برای مدیریت بشقاب خود دارد  و با هر نوع جهان بینی  نهایتا طوری عمل نماید که هیچ چیز در بشقاب باقی نماند , مانندآنکه بشقاب  شسته شده است.

شما چه فکر میکنید؟

 آیا رفتارهای عادی زندگی مثل  "نوع رانندگی" یا  "نحوه غذا خوردن" و امثال آن میتواند نوعی نمایش از اعتقادات و باورهای کلان ما و برشی کلی از جهان بینی ما در زندگی باشد؟شما هم تجربه ای برای تکمیل این بحث دارید؟