kaizen=kai+zen

 

"کایزن" متشکل از  دو واژه  فوق است   که به معنی بهبود مستمر

میباشد.

این اصطلاح  بر مبنای یک فلسفه قدیمی بنا نهاده شده است که در

فرهنگ ما  ربشه دار  است  ولی مدتی است   که از فرهنگ ژاپنی به

کشور ما  هم رسیده است و در مباحث مدیریتی زیاد مطرح میباشد.

ساده شده این تعبیر همان است که پیامبر اسلام (ص)فرمودند:" اگر

مسلمانی  دو روزش مانند هم باشد زیان کرده است  "

کایزن بر این مبنی استوار است که ما مستمرا باید با کمک گرفتن از

 مشارکت دیگران و فکرهاو توان  یکدیگر  در حال تغییر و اصلاح باشیم  و

هیچ لحظه و ساعت و روزی را نباید بدون تغییر و تحول مثبت  سپری کنیم.

در واقع این فلسفه معتقد است که اگر شیوه زندگی   با استفاده از

خرد فردی و خانوادگی و اجتماعی  و محیطی   بطور  تدریجی و پیوسته

رشد کند  نیازی به تغییرات ناگهانی و شدید و یکباره نیست (که معمولا

زیانباری بدنبال دارد )

سعدی وجهی از " کایزن را به زبانی ساده تر اینطور بیان کرده است:

رفتن و نشستن به که دویدن و گسستن" و نیز این شعر:

رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود             

رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود