نهم مهرماه روز جهانی سالمند را پاس بداریم.

در ایران رسیدن افراد  به سن بالای ۶٠ سال را شروع به مرحله سالمندی

میدانند و از نظر سازمان بهداشت جهانی این مرحله را به سه دوره تقسیم

میکنند:

١-سالمند جوان از ۶٠ تا ٧۴ سالگی

٢-سالمند از ٧۵ تا ٩٠ سالگی

٣- پیری که بعد از ٩٠ سالگی است.

                  سعی کنیم این روزها را به طریقی بیشتر در خدمت اونها باشیم.

اونهایی که هر چند به خاطر بزرگواریشان کوچکترین  انتظاری را از ما ندارند

ولی ما تکریمشان را فراموش نکنیم و دست بوس زحمات اونها و یاد آور

محبتهای بی دریغشان باشیم.

پدرم و مادرم

درد مند روزهای  بیماریم

امید دهنده روزهای خستگییم 

نیرو ده  روزهای ناتوانیم

بزرگ روزهای کودکیم

ایکه تک تک سلولهایم یاد گار زخمهای توست

ایکه در چهره ات تصویر رنجهای من است

و ای من! 

ایکه :

 سعی کردی تا  وجودت را با ملاحت روحت و  شیرینی صفای وجودت در

من جاری کنی و از جان عزیزت برای من مایه گذاشتی تا بتوانم باشم و به

امروز برسم  

هر گز فراموشت نمیکنم و پاسدار حرمت بزرگی و کرامت توهستم.

دستت را و صورت مهربانت  را میبوسمقلب

  آنگاه که نیستی بر زبانم و دلم نقش بسته ای تا در هر لحظه از حضورم در

این دنیا با من باشی و باز هم در سختی ها کمک کنی و از گفته ها و تجربیاتت

پند گیرم و تکیه گاه دلتنگیها و تبریک گوی روزهای موفقیت من  باقی بمانی.