Image result for toilet world day

 

 

نوزدهم ماه نوامبر هر سال که برابر با 28 آبان ماه است "روز جهانی توالت "نامیده شده است. موضوعی که همیشه با یک پارادوکس همراه است.

 یکی اینکه دفع فضولات و تخلیه آنها از نیازهای ابتدایی بشر بوده و هست که  اگر نتوانیم درزمان مناسب انجام دهیم ممکن است سلامتی ما را تهدید کند .

 از طرفی  هر گاه بخواهیم راجع به آن صحبت کنیم گویی مطلبی خنده دار و خارج از روال زندگی را مطرح نموده ایم که ما را وادار می کند راجع به آن کمتر یا به اکراه حرف بزنیم. 

 شاید به همین خاطر است که از همین ابتدا حالت دفاعی گرفته ام و می  گویم  هدفم  از این پست  توجه دادن خود و دوستان خواننده به اهمیت چنین موضوعی است در قالب چند جمله و  کمی هم پراکنده  ...

نزدیک به 2.5 میلیارد نفر از ادم های روی زمین در این زمینه فاقد بهداشت کافی هستند و تاسفبار تر اینکه نزدیک یک میلیارد نفر هنوز در فضای باز اجابت مزاج می کنند. 

نبود محل ایمن و مشخص برای اینکار  علاوه بر شیوع و ابتلا به انواع بیماری های واگیر و غیر واگیر ,موجب بروز معضلات اجتماعی متعددی شده   که از جمله آنها تجاوزهای فردی و دسته جمعی به کودکان و زنان در کشورهایی مانند هند و... است که هر از گاهی اخبارش را اینجا و آنجا می شنویم.

اینجا را بخوانید: http://www.un.org/en/events/toiletday/  

یکی از ریشه های چنین وضعیتی مسلما فقر و عقب ماندگی های اجتماعی اقتصادی کشورهاست  ولی  درکنار اینهانباید  نقش باورهای دینی و فرهنگی در بروز چنین گرفتاریهایی را نادیده گرفت.

 نزدیک به یک میلیاردنفر یا به عبارتی تقریبا 15 در صد از کل جمعیت جهان   در کشورهایی مانند هند  و ...  بر این باورند که دفع مدفوع امری است  که بایستی بطور طبیعی  و در پیوند و ارتباط مستقیم با طبیعت انجام شوند.

در یک آمار که به نقل از یونیسف  در سال 2014 منتشر شده  می گوید هنوز  600 میلیون نفر در هند مخالف استفاده از توالت هاهستند  و با اینکه دولت  درمواردی  محل های خاصی را درست نموده است ولی آنها به لحاظ فرهنگی و اعتقادی حاضر به همکاری در این مورد نیستند و ...توالت های احداثی  را به عنوان انباری استفاده می کنند.!!!

      http://qudsonline.ir/detail/News/256936

بحث در این باب و علت ها و چرایی ها بسیار است . اگر بخواهیم در سایر کشورهای پیشرفته جهان هم دقت کنیم یا همین ایران خودمان و در میان شهرها و روستاها یا حتی جایی مانند تهران نیز کنکاش کنیم اخبار غم انگیز و تاسف باری از این دست یا شبیه آن و البته با دلایل متفاوت تر ممکن است وجود داشته باشد که اینها بحث را بیش از این به درازا خواهد کشید.

اما به این بهانه و با این فرض که ما خودمان بیشتر حرف شنو هستیم چند تذکر به خودمان  بدهیم :

 با اینکه بارها در جاهای مختلف اشاره  شده است هنوز هم بسیاری از ما که از "توالت " از نوع شرقی یا غربی اش استفاده می کنیم نحوه درست استفاده از آنها را نمی دانیم .

توالت های ایرانی ( همان شرقی )برای کسی که زانو درد یا مشکل لگن و پا دارد مناسب نیست چون موقع نشستن فشار زیادی را بر جاهای آسیب پذیر  وارد می کند ولی آیا همه آنهایی که در معرض این مشکلات هستند حاضرند از توالت های فرنگی استفاده نمایند ؟

کم گفته اند که آویز کردن حوله , مسواک و خمیر دندان در کنار یا در نزدیکی سوراخ گشاد توالت ها موجب انتقال میکروبها و باکتریهای بیماری زا به آنها می گردد ؟ واقعا رعایت می کنیم؟

مرتب می گویند برای توالت نوع شرقی بو گیر و برای نوع فرنگی اش حتما قبل از کشیدن سیفون درب آنرا ببندید که فعل و انفعالات مربوط موجب انتقال بو و گازهای مسموم به فضای دستشویی نگردد .آیا رعایت می کنیم؟

کم گفته اند که محل توالت را در وسط هال یا سالنی نشیمن که محل نشست و برخاست سایر اعضای خانواده است قرار ندهیم و یا اگر مجبور شدیم در مورد رعایت "نکات راحتی "فردی که می خواهد دفع حاجت کند مراعات همه جانبه کنیم؟ 

مگر کارشناسان مرتب تذکر نمی دهند   که  داشتن سیستم تهویه مناسب  هم در حمام ها و بخصوص در توالت ها برای تخلیه سموم و بوی نامطبوع و زیان آور  آن ضروری است .پس چرا به هنگام انتخاب آپارتمان بعضی از مردم  این نکته را نادیده می گیرند ؟ .(چیزی که قدیمی های ما بهتر از ما به آن توجه داشتند و مستراح را  در بیرون از خانه ودر  گوشه ای از حیاط خانه قرار می دادند)

در خانه های جدید اگرچه سعی شده که هم توالت شرقی ( یا همان معروف به ایرانی که ایرانی نیست!) و هم توالت های فرنگی وجود داشته باشد ولی متاسفانه بخاطر عدم آشنایی با نحوه درست استفاده از نوع فرنگی اغلب شاهد گرفنگی لوله ها و مسیر فاضلاب ها هستیم.

علت شاید آن باشد که در خارج انواع مختلفی از توالت ها  با کاربردهای متفاوت و متناسب با فرهنگ هر ناحیه و کشور استفاده می گردد  .ضمنا با توجه به عادات آنها که خیلی مواقع  از آب برای شستشوی خود استفاده نمی نمی کنند ,لوله های خروجی با درجه ای از گشادی و انعطاف پذیری ایجاد شده  که  اگر دستمال یا کاغذ  استفاده شده را در ان بیندازند  به راحتی آنها را در خود فرو برد ه و به فاضلاب اصلی  هدایت می نماید .اما در ایران چون ساختمانها  و آپارتمانها هنوز در خیلی جاها با استاندارد توالت های قدیم می باشد لوله های خروجی فرعی بسیار باریک  و تنگ هستند.  به همین علت خیلی مواقع همینکه یکنفر از بستگان یا دوستان آنطرفی میهمان ما شود  و کمی عادت غربی ها را گرفته باشد توالت رفتن ش مشکل ساز می شود .زیرا چند روز بعد  ممکن است مجبورشویم لوله باز کنی را صدا بزنیم چون  کلی کاغذ و دستمال  انداخته شده در توالت موجب گرفتگی مسیر ها شده است.

 یک راهش آنست که تا یکی از این عزیزان تشریف آوردند خصوصی صدایشان بزنیم که حواسشان  به این مطلب باشد  که :" دستمال و کاغذ را درون توالت نیندازد."( البته بعضی از افراد خودمانی هم متاسفانه رعایت این نکته نمی کنندو هر چه دم دستشان باشد را درون توالت های خصوصی و عمومی می اندازند.) 

دربعضی  کشورهای غربی برای استفاده شرقی ها نحوه صحیح استفاده از اینگونه توالت ها را بصورت پوسترهای جالب در محل دستشویی ها نصب می کنند تا به آنها یاد  دهند چگونه از توالت های فرنگی بصورت درست استفاده نمایند .زیرا بسیار دیده شده که خیلی مهاجرین یا توریست ها در این مورد آشنایی نداشته ومایلند به  سبک و سیاق نوع شرقی از آنها  استفاده نماید ( یعنی پاهای خود را بر روی محل نشیمن بگذارند و...)

البته بر عکس این موارد هم حتما بایستی برای غربی ها وجود داشته باشد .خاطرم هست چندی پیش میهمانی خارجی به خانه دوستی رفته بود و موقع استفاده از توالت ایرانی ( شرقی ) چون نحوه نشستن و چمباتمه زدن  را نمی دانست  و خجالت کشیده بود بپرسد متاسفانه از پشت سر به زمین خورده بود و ...

نکته دیگر اینکه هنوز خیلی از ما روش درست شستن دست ها را بعد از توالت نمی دانیم .(http://www.tebyan.net/newindex.aspx?(pid=211863

   اینها همه نکاتی بود برای  توجه دادن به خودم و همه آنهایی که مخصوصا  دچار بیماری هستند یا بخاطر سن و سالشان و ...مجبورند ارتباط نزدیکتر و صمیمانه تری با توالت داشته باشندگفته شد .

  فرصت توالت جدای از موضوع فیزیولوزیک ش  یک نوع مکث و توقف در جریان زندگی جاری هم بوده است بطوریکه  در معنای قدیم کلمه "مستراح" به معنای "محل استراحت" و "جای راحت شدن "می باشد.

   مخصوصا در بین عامه معروف بود که خیلی از تصمیمگیری ها و برنامه های زندگی به هنگام تفکر و آرامش در مستراح  حاصل می گردیدو اینرا نه به طنز و مسخره بلکه به عنوان یک امر جدی باور داشتند.

ولی وقتی صنعت آمدکارخانه و اداره درست شد ,کارگر و کارمند و دانش آموزان مجبور شدند براساس دقیقه و ثانیه زمانشان را تنظیم کنندتا زودتر خانه را به قصد کارخانه  به ترک کنند..از این زمان بود که  این "محل استراحت " و "مستراح "هم تبدیل به کلمه زشت و چندش اوری  شد  .

این زمان که حدود 50 یا 60 سال از آن می گذرد دورانی است که  بجای مستراح یک کلمه خارجی شکیل تر مانند "دبلیو سی "یا "توالت "آمد که هنوز هم خیلی ها معنایش را درست  نمی فهمند  .

اما هر چه بود  همینقدر دانستیم که دیگر نباید یا حتی اگر بخواهیم نمی توانیم زیاد در آنجا بمانیم و فکر کنیم و ... بلکه  باید تند تند اجابت  مزاج کنیم  و خودمان  را  هر طور شده زودتر به اداره و مدرسه و ...برسانیم .

اما جنگ و تنازع بین توالت فرنگی و ایرانی و اینکه کدام بهتر یا بد تر است هنوز ادامه دارد هرچند بعد از سالها منازعه بر سر فواید و معایب هر دو نوع این توالت ها این روزها شاهدیم که طرفداران نوع فرنگی اش  پذیرفته اند که توالت های مورد استفاده دارای معایب مختلفی است که مهمترینش دفع ناقص مدفوع و خطر بروز انواعی ازبیماری ها و نارساییها  می باشد .

 لذا دست بکار شده اند وانواع مختلف زیر پایی هایی را در اندازه های مختلف درست کرده اند که با استفاده از آنها به نوعی زاویه پاها بشکلی خواهد بود که مانند توالت شرقی موجب راحتی در دفع خواهد شد. ( فعلا و تا داشتن زیرپایی استاندارد می توان از همین  زیرپایی های معمولی با ارتفاع حدود 15 تا 25 سانتیمتری که برای نشستن  در حمام ها استفاده می شود بهره گرفت.)

 

 

از این سو طرفداران پر و پا قرص نوع شرقی  چه در ایران یا کشورهای دیگر همچنان معتقدند که این نوع توالت نسبت به فرنگی اش محاسن بیشتری  دارد که عمده ترینش در بهداشتی تر بودن آ نست ( عدم اجبار به نشستن بر روی سنگ توالت که احتمالا انواع عفونت ها را دارد و تخلیه بهتر و ...)

 با اینهمه خیلی از خانمها و آقایانی که سن بالا هستند یا حتی جوانتر هستند و مشکلات حرکتی وبیماری دارند در بسیاری از مواقع طبق توصیه پزشکان  به هیچ وجه نمی بایست از توالت های معمولی ایرانی استفاده کنند  که این اهمیت داشتن هر دو نوع توالت را در خانه ها و آپارتمانها یک ضرورت نموده است.

مقوله توالت ابعاد متعدد دیگری از نظر جامعه شناسی و مسایل روحی وروانی و حتی بیزنس و تجارت دارد .

کافیست نظری کوتاه به تاسیس انواع مراکز خدماتی و تفریحی بزرگ  بین جاده ای یا در مسیر اتوبان ها و جاده هادز سالهای اخیر  بیندازیم .

این تجارت مبتنی بر توالت  تمام بازاریابی شان را با اتواع فروشگاه ها و غذاخوری و پمپ بنزین و ...براساس جاذبه تبلیغی مبنی بر  تسهیل  و ایجاد یک فضای مناسب برای توالت کردن بهتر  و راحت تر مسافرین بین راهی خسته و نیازمند دستشویی  پایه گذاری نموده اند و اتفاقا بسیار هم موفق بوده اند.تجارتی که کم کم در محیط های داخل شهری هم به انواع دیگر در حال پیاده شدن می باشد.

در آخر درخواست کنیم از مسئولین  و دولتی های دست اندر کار  و آنهایی که امکاناتش را دارند تا شرایطی بوجود آورند که  هزازاران معلول ,بیماروسالمند و کهنسال که  همیشه بخاطر دغدغه از نبود چنین امکاناتی مجبورند  از خانه ها بیرون نیایند و نگران دفع ادرار و مدفوع خود در شرایط نامناسب هستند  یا بخاطر نبود توالت در اتوبوس ها که در مسیرهای طولانی آنها را از تفریحات سفرهای دور و دراز محروم می کند به این امر اهتمام بیشتری ورزند و...

 چند مطلب دیگر برای مطالعه: 

http://www.squattypotty.com/unicorn-h30/        

  http://ejournal.sums.ac.ir/32/khandani/salmandan.html