سوم خرداد یکهزاروسیسصد و شصت و یک  و  نه ماه پس از رفع محاصره  از آبادان در جنگ هشت ساله تحمیلی بر میهن  عزیزمان مقطعی مهم و خاص محسوب میشود .ابعاد مختلف این پیروزی   از نظر نظامی و  سیاسی و نیز اجتماعی و فرهنگی موضوع  بحث اهل فن و کارشناسان ذیربط میباشد. امایاد آوری چنین روزی  برای امثال  من جنوبی و آبادانی که خود و خانواده ام عملا  در چنان فضایی بوده ایم معنای دیگری دارد.

یاد میاورم  زن عرب خرمشهری را که مقابلم گریه میکرد وبر سر وصورت خود می زد و  از من مددکار اجتماعی به زبان خود  استمداد می طلبید و من دوست عرب زبانم را گفتم که چه میگوید و او ترجمه کرد که :" عراقی ها شوهرم را کشتند و خانه ام را ویران کردند و ما مجبور شدیم از خرمشهر  به ایستگاه هفت آبادان بیاییم و این مدت از شیر  تنها گاوی که داشتیم ممر زندگی میکردیم ولی امروز صبح این گاو هم با ترکش خمپاره های بعثیها از بین رفت  حالا چه خاکی بسرم کنم؟شکم بچه هایم را چگونه سیر کنم؟ " ومن هم پنهانی با او گریستم همراه با سوالهای بسیار و...

 

 

جا دارد افتخار  و شادی  چنین روزی را همراه کنیم با  یاد فداکاری  همه شهدا و جانبازان  و ایثارگران و گمنامان از جان گذشته  جنگ تحمیلی در سراسر ایران   و مخصوصا همه همشهریان  خرمشهری  و آبادانی  که  در ٣۵ روز  ابتدای جنگ بامقاومت  جانانه و اما نابرابر جلوی یورش دشمن ایستادگی نمودند  تااز ورود آنها به شهر و کشورمان  جلوگیری کنند.  یاد زنان و مردان شجاع و دلیری  که تا آخرین نفس مبارزه کردند و  تسلیم دشمن سراپا مسلح نشدند و در نهایت هم  در گوشه گوشه شهر وکوچه ها و خیابانها و نیز  بر روی پل خرمشهر  و اطراف آن بوسیله انواع سلاح ها بر زمین افتادند و یابوسیله  تانک ها و وسایل جنگی عراقی به زیر گرفته شدند  و  ناجوانمردانه به شهادت رسیدند .چه روز با شکوهی بود آنگاه  که  بعد از ۵٧٧  روزتلاش و ازخودگذشتگی رزمندگان دلیر دوباره این شهر باز پس گرفته شد  و خاک مقدس ما از وجود تجاوزگران  بد اندیش و بدکردار  پاک گردید و خفت وخواری و زبونی بر دشمنان این مرز و بوم به نمایش گذاشته شد .

 سالروز آزادی خرمشهر بر همه ایرانیان  مبارک باد