کاش...

 قسمتی از یک شعر

......                                                                              

کاش یاری بود                                                     

یا  که پایی همراه

تا تنم را

چو آب

 بر شانه او می ریختم

هر چه  دارم از این هستی مست

 چون کهنه شراب

در جام لبش میکردم  

 هان! کجایی که

ارام شوم در شانه تو

هان! کجا یی که

 من آب شوم در تن تو؟

....خیال باطل

/ 10 نظر / 4 بازدید
قلم سخن

سلام خیلی زیباست مخصوصا داستان آن پیرمردی که هرروز می رفت تا با زنش صبحانه بخورد[لبخند][قلب][گل]

فریده جلیلوند

روزتان بخیر و شادمانی دوست من . انتخاب زیبایی است . ارام بخش و مثل رود جاری شاعرش را میدانید کیست ؟ فریده

فریده جلیلوند

برادر گرامی خوب هستید ؟ مقطعی می ایید . قرار بود تعدادی از بیماران را به اردوببرید و نتیجه . . .!؟ موفق باشید . فریده

نسرین هاشمی فر

سلام آقا محمد چند روزی تشریف نداشتید شعر زیبایی از شما خوندم همیشه کامروا باشید.ممنون که سر زدید/[گل]

پرستو

سلام[لبخند] مرسی از ردپای زیبا و گرمتون[گل] این شعر خیلی زیبا هست ای کاش تمام شعر رو می نوشتید و هم نام شاعر... اما [متفکر] بگمانم باید از خودتون باشه چون اون نگاه آیکون پاین شعر داره این رو میگه [لبخند] موفق باشید[گل][گل][گل]

رضا

محمد جان سلام شک ندارم که این شعر زیبا از خودت است. در مورد مطلب قبلیت می خواستم بگویم که چند سال پیش من در شمال سوئد یک رستورانی داشتم. یک جفت مشتری سالخرده داشتم که زندگی آنها به قدری زیبا بود که قصد دارم روزی در مورد آنها بنویسم. آنها روز های شنبه ناهار پیش ما بودند خانمه آلزایمر داشت و روی چرخ نشسته بود و مرده به تمام کارهای او میرسید. هر چه کمون آنجا تلاش میکرد آنها را به خانه سالمندان ببرد، آنها تن نمیدادند. یک روز خانمه مرد و آقایه چندین سال شب های یکشنبه تابستانها کیسه خوابش می برد و کنار قبر او می خوابید. آنها هفت بچه و بیست و دو نوه داشتند. دلیل علاقه انها از جایی سرچشمه می گرفت که موضوع مقاله ایست که در آینده خواهم نوشت. خدا نگهدارت

فریده جلیلوند

گرامی شب بر شما خوش ممنون از حضور و نظر سازنده شما فریده جلیلوند

خانه پدر

دوست گرامی ساده و صمیمی بود . احسنت به شما [گل]

نسرین هاشمی فر

[گل][گل]